Brain(storm)ing.

Είναι μερικές φορές που φοβάμαι τον ίδιο μου τον εαυτό. Πραγματικά. Σε τούτη τη ζωή έχω θέμα (για να μην επαναλάβω την λέξη "φοβάμαι" και να δημιουργήσω περισσότερη αρνητικότητα) με τα ύψη, την κλεισούρα και τα γεράματα. Δεν περίμενα λοιπόν να προσθέσω στη λίστα το άτομό μου. Κάνω παύση για να βάλω στο background ένα κομμάτι των Placebo. Αν θες youtube it: "Speak in tongues". 

Μάλλον θα αναρωτιέσαι τι εννοώ με την πρώτη πρότασή μου. Αναφέρομαι στο μυαλό (το πιο περίπλοκο και πολύπλοκο "εξάρτημα" του ανθρώπου) και τις σκέψεις που συχνά πυκνά κάνουμε. Δεν σου έτυχε να σκεφτείς κάτι που πολύ απλά δεν ήθελες να σκεφτείς; 

Υπάρχει τρόπος να μπλοκάρουμε αυτές τις σκέψεις; Μπα. Το καλύτερο που μπορείς να κάνεις είναι να ακυρώσεις αυτό που σκέφτηκες, απλά κάνοντας μια καινούρια σκέψη: αυτήν της ακύρωσης. Σκέψου το. Ή μάλλον μην το σκεφτείς. 

Άβυσσος το μυαλό. Λαβύρινθος.

Χωρίς λόγια.

Πόσες φορές κατάφερε ένα κομμάτι (χωρίς λόγια) να σε κάνει να κλάψεις;

Just be yourself, for your sake...

Πάντα υποστήριζα ότι "to be yourself is all that you can do" αλλά με διαφορετικά λόγια. Συνεπώς, όταν άκουσα για πρώτη φορά το κομμάτι των Audioslave το παζλ συμπληρώθηκε...

Ξέρεις τι θέλω; Θέλω (ναι, θέλω) να προγραμματίσω τον άνθρωπο απ' την αρχή. Θέλω να του αλλάξω τα φώτα! Και μέσα στις πολλές αναπροσαρμογές θέλω να του εμπεδώσω την αυθεντικότητα. Δηλαδή να είναι πάντα ο εαυτός του.

Προσωπικά, κατά ένα 90κατι τις εκατό το πέτυχα. Εσύ;

This is Cyprus (ρε γαμώτο)...

Τον τελευταίο μήνα ζω ανάμεσα σε μπουλντόζες και ξυπνώ στη μελωδία πολλών βαρεών οχημάτων μαζί. Τις τελευταίες μέρες δυσκολεύομαι να οδηγήσω από το σπίτι στο γραφείο, κι ας βρίσκεται στην ίδια γειτονιά. Τα δευτερόλεπτα κυλούν κι αναρωτιέμαι εάν αξίζει να συνεχίσω το μπλα μπλα. Διότι απλά... This is Cyprus. 

Υ.Γ: Δεν πιστεύω να χρειάζεται να μιλήσω για τον αυτοκινητόδρομο και τα προβλήματα που προκύπτουν από τα αναπτυξιακά έργα. ΟΚ! Στο τέλος (όταν προκύψει) τα πράγματα θα είναι much better. Till then όμως;

Inception, παρακολούθησέ το!

Δεν έχω λόγια. Ειλικρινά. Ούτως ή άλλως ποιος είμαι εγώ να περιγράψω τέτοιο δημιούργημα; Πίστεψέ με δεν υποβαθμίζω τον εαυτό μου, απλώς μετά από το "Inception" στερεύουν οι λέξεις. Χάνεις τα λογικά σου. Μεγάλη παράνοια, σου λέω. Παρακολούθησέ το και θα θυμηθείς. Εξάλλου, 77.866 ψηφοφόροι (μέχρι αυτήν την ώρα στο imdb) δεν μπορούν να κάνουν λάθος! 

Υ.Γ: Με την online βαθμολογία τους οι εν λόγω ψηφοφόροι έδωσαν στην ταινία του Christopher Nolan (με πρωταγωνιστή τον απίστευτο Leonardo Di Caprio, αν δεν το ήξερες) το επιβλητικό 9,3 από τα 10. Με αυτό το νούμερο το νέο masterpiece (γιατί περί αυτού πρόκειται) του Εγγλέζου σκηνοθέτη μπήκε σφήνα στην τρίτη θέση του All Time Top 250 (στο imdb), λίγο πιο κάτω από τις θρυλικές ταινίες "The Godfather" και "The Shawshank Redemption". Κι όπως λένε: this is just the beginning...

Ωδή στο Mute

Είμαι μπερδεμένος. Εδώ δίπλα από αυτή την τελεία πήγα να γράψω τη λέξη "Fuck" αλλά την θεώρησα αχρείαστη, γι' αυτό πάτησα το περιβόητο backspace. Ξέρεις τι μου χρειάζεται; Ένα πληκτρολόγιο ή ένα τηλεχειριστήριο, όπως εκείνο που κρατούσε ο Adam Sandler στο μέτριο "Click" του 2006.

Δεν θέλω πολλά κουμπιά. Το "pause", το "backspace", το "delete" και το "mute". Ιδίως το τελευταίο είναι must! Στην πρώτη μαλακία, με ένα κλικ θα ξεμπερδεύω. Τι πιο τέλειο! Μην σκέφτεσαι περίεργα. Πίστεψέ με είμαι καλός ακροατής. Δυστυχώς όμως μερικοί άνθρωποι είναι με την ιδέα ότι μπορούν να μιλούν ασύστολα, αόριστα και αδιευκρίνιστα.

Βεβαίως σε τέτοιες περιπτώσεις απλά κουνάς το κεφάλι. Στην πορεία μπορείς να κάνεις χρήση και το "delete". Δόξα τω Θεώ ήμαστε αυτόνομα όντα και ευτυχώς έχουμε το δικαίωμα να λειτουργούμε κατά βούληση. Το "pause" λέω να το πατήσω στην επόμενη στιγμή ευτυχίας. Ξέρεις, για να παρατείνω την διάρκεια.

Παίρνω μια βαθιά ανάσα και συνεχίζω επαναλαμβάνοντας τις πρώτες λέξεις: είμαι μπερδεμένος. Κι αυτό διότι έχω πάρα πολλά στο μυαλό μου που θέλω να εκφράσω και δεν ξέρω από πού να αρχίσω; Κλισέ αλλά this is how I feel. 

Λοιπόν λοιπόν! Θα σου μιλήσω για τους παππούδες μου και θα σε αφήσω να βγάλεις τα δικά σου συμπεράσματα. Αν θες μπορείς να τους δώσεις σάρκα και οστά λίγο πιο κάτω... 

Τις προάλλες που λες κυκλοφορήσαμε στην Αγγλία με την οικογένεια (including τους grandparents της μαμάς). Λίγο πολύ γνωρίζω της απόψεις του παππού και συνεπώς δεν ξαφνιάστηκα όταν σχολίασε κάποιον που απλώς είχε μακρύ μαλλί. Συγκεκριμένα δήλωσε: "πέρκει να σιέρεται η μάνα του που έκαμε γιο". Θεϊκή και πολυσύχναστη ατάκα!

Προχθές έκανα μια βόλτα από το σπίτι του άλλου του παππού, ο οποίος σημειωτέο είναι πολύ μεγάλος φαν της τηλεόρασης, των ειδήσεων και των μπλα μπλα σόου. Σε ανύποπτο χρόνο μας ενημέρωσε ότι η κυβέρνηση της Αργεντινής νομιμοποίησε τους γάμους ανάμεσα στα ομοφυλόφιλα ζευγάρια, γεγονός που τον βρίσκει απόλυτα εντάξει!

Ιδού κυρίες και κύριοι η δήλωση του 75χρονου Άντυ (the original): "Εν δικαίωμα τους να κάμνουν ότι θέλουν! Τι μας κόφτει εμάς; Μα νομίζω έσιη αλλό μια χώρα που εν έτσι". Ναι παππούλη μου είναι η Ολλανδία (βλέπε Amsterdam), όπως και μερικές άλλες χώρες του κόσμου. Η τελευταία του κουβέντα ήταν ακόμα πιο wow: "Αφού οι άνδρωποι εν τα βρίσκουν με τες γυναίτζιες, ας δοκιμάσουν με τους ανδρώπους".

Ο Άντυ BTW (By The Way) έζησε και μεγάλωσε στην Αγγλία. Λες να παίζει σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση του προσωπικού του χαρακτήρα; Λες; Δώσε έμφαση στην λέξη πριν από το "του". Διότι δυστυχώς σε αυτή τη χώρα ότι μας σερβίρουν (για να μην γίνω αισχρός) το τρώμε μετά μανίας. 

Σε κάποια φάση το χωνεύουμε. Ακολούθως κάνουμε κοιλιά. Κι όμως συνεχίζουμε να τρώμε ένα κάρο μαλακίες. Εξάλλου surprise surprise η Κύπρος (μας) βρίσκεται στην πρώτη θέση της κατηγορίας "παχυσαρκία". Mute, σου λέω. MUTE!

All The Lovers, indeed!

Όταν άκουσα το νέο single της Kylie στο ραδιόφωνο η αντίδραση μου ήταν: "OK! Not bad". Όταν όμως παρακολούθησα το βίντεο κλιπ (στο NRG Music TV) ξαφνικά αποφάσισα όταν είναι και γαμώ τα κομμάτια! 

Ξεκάθαρα οι λέξεις έχουν απεριόριστη δύναμη. Γι' αυτό και μετά από μια λογομαχία (εάν δεν μας διακατέχει ο απόλυτος εγωισμός) ζητάμε συγγνώμη και κατανόηση. Η εικόνα όμως αντιστοιχεί με χίλιες λέξεις (κλισέ αλλά σωστό). 

Στην προκειμένη περίπτωση ο 37χρονος Joseph Kahn κατάφερε να δημιουργήσει ένα βίντεο κλιπ που με την πρώτη ματιά σου κεντρίζει το ενδιαφέρον. Μέσα σε 3 λεπτά και 16 δευτερόλεπτα σου αλλάζει τα φώτα! Σου δημιουργεί σωρεία συναισθημάτων, ανάλογα πάντα με την  ιδιοσυγκρασία του καθενός ξεχωριστά. 

Εν ολίγοις ο ταλαντούχος σκηνοθέτης από το Τέξας μετέτρεψε τις λέξεις σε εικόνα, παρουσιάζοντάς μας στην κυριολεξία "all the lovers". Και τους μεν και τους δε. Παρένθεση, δεν μου αρέσει να κατηγοριοποιώ τους ανθρώπους αλλά δυστυχώς κάποιοι κάπου κάποτε αποφάσισαν να μας "ταμπελώσουν". 

Διαβάζω λοιπόν την περιγραφή της Wikipedia και μαθαίνω ότι η Kylie επέλεξε τον κύριο kahn για να δώσει στο βίντεο ένα φρέσκο - καινούριο συναίσθημα. Κάτι το οποίο βεβαίως κατάφερε και με το παραπάνω, εφαρμόζοντας το σκεπτικό του flash mob. Τι είναι αυτό; Google it! Όλα εγώ θα στα λέω;